روستای دست‌کند میمند

شيوه زندگي در روستاي دست‌کند
مردم ميمند از اوايل آبان تا اوايل دي ماه را در روستاي دست‌کند سكني مي‌گزينند. شيوه سكونت اهالي متاثر از فعاليت‌هاي خاص اين فصل مي‌باشد و هر چند كه فعاليت‌هايي چون گليم بافي و رسيدگي به دام‌ها در خانه‌ها انجام مي‌پذيرد، اما اهالي بيشتر اين فصل سال را در پناه آتش مي‌گذرانند و از آذوقه‌هاي ذخيره شده بهره مي‌برند.
روستا در دل تپه‌ها واقع است و تا نزدیکی ورودی، روستا از چشم پنهان است. بر بالای تپه‌های مجاور روستا، چند برج دیدبانی (قلعه)، با پلان دایره‌ای شکل به چشم می‌خورد که از آنها دژ میمند به خوبی دیده می‌شود و احتمالا اهالی روستا از این طریق با دژ ارتباط داشته و از هجوم مهاجمان مطلع می‌شده‌اند. بر بلندای ناهمواری‌ها استودان‌هایی نیز به چشم می‌خورد.
دسترسی از بام میمند به روستا تنها از طریق نقاط خاصی که اهالی «رخنه» می‌نامند، مقدور می‌باشد. روستا مجموعه‌ای دست‌کند از حدود 400 «کیچه » است که عمود بر خطوط تراز زمین در امتداد یال‌های ناهمواری روستا حفر شده‌اند. در بالاترین تراز «پاتاق» به دلیل وجود ارتفاع مناسب برای کندن اتاق کیچه وجود ندارد به نظر می‌رسد در ابتدا بافت دارای راسته مشخصی نبوده است اما با ظهور اسلام مسجد، حسينيه و حمام قديمي كه در امتداد راسته اصلي كنوني احداث شده‌اند، هويت جديدي به روستا بخشيده‌اند. این مسیر از ورودی روستا آغاز گشته و به بن میمند ختم می‌شود.
در روستا اتاق‌ها و ایوان‌ها دست‌کند هستند و ایوان‌هایی با سنگ چین و تیر چوبی نیز در آن ساخته شده‌اند. آبریزگاه‌های میمند با سنگ به صورت خشکه چین ساخته شده‌اند و مانند استوانه‌های سنگی بر دامنه به چشم می‌خورند.