درباره میمند

میمند مرکز دهستان میمند، بخش مرکزی، شهرستان شهربابک، واقع در استان کرمان می‌باشد. در 36 کیلومتری شمال شرقی شهربابک قرار دارد و دشت خاتون‌آباد (دهشتران) در جنوب و کوه خورین در شمال غربی آبادی است و دارای طول جغرافیایی 23 ْ55 و عرض جغرافیایی 14  ْ30 و ارتفاع از سطح دریا 2240 متر می‌باشد.
این اثر در سال 1380 خورشیدی، به شماره 4513 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده، نمونه بارزی از تعامل انسان با طبیعت است. میمند که تا سال 1380 حتی در سطح ملی کمتر شناخته شده بود امروزه کاملا جایگاه خود را در سطح جهانی پیدا نموده و در تیر ماه 1394 در اجلاس بن آلمان از سوی یونسکو به عنوان تم منظر فرهنگی در فهرست میراث جهانی قرار گرفت.
 یادآور می‌شویم که این مجموعه در مسابقه ملینا مرکوری به عنوان منظر فرهنگی، بدلیل حفاظت و مدیریت شایسته منظر در سال 2005 میلادی نیز برنده شد.

تاریخچه اثر:

در مورد تاريخچه روستا، صحبت‌هاي متفاوتي شده است، عده‌اي به اظهار نظر باستان شناسی در 20 سال پيش استناد نموده و به دليل اينكه گفته می‌شود ايشان نقوش سنگ نگاره موجود در منطقه را به 12000 سال قبل نسبت داده‌اند، قدمت روستا را 12000 سال پيش برآورد می‌نمایند. ولي آنچه كه در اين مورد مي‏‌توان به طور قطع مطرح نمود، وجود سفال‌هايي است كه از دژ ميمند بدست آمده و توسط معاونت پژوهشي سازمان ميراث فرهنگي بررسی و به دو تا سه هزارسال پيش نسبت داده شده است. بنابراين مي‏‌توان گفت كه قدمت روستا حداقل دو تا سه هزارسال پيش برآورد مي‏‌گردد. البته تلاش بر آن است كه بتوان با جمع آوري كليه آثار و مدارک موجود، تاریخ قطعی تری را برای این مجموعه مستند نمود.
مردمان اين سرزمين با شناخت کامل موقعيت روستا و منطقه پيرامونی و همچنين عناصر طبيعی ارزشمند از جمله آب‌ها، پوشش گياهی و بستر طبيعی زمين، توانسته‌اند به بهترين شکلی با طبيعت و عناصر طبيعی مرتبط به آشتی برسند و نتيجه اين آشتی، وارد نمودن کمترين دخل و تصرف و آسيب به طبيعت اطراف بوده است. به همين دليل بعد از گذشت ساليان سال، هنوز طبيعت منطقه بکر و تا حد زيادی دست نخورده باقی مانده است، که زيبايي چشمگيری داشته و بر روح و روان هر رهگذر تاثير بسيار زيادی می‌گذارد.
در این طبيعت بکر و دست نخورده، شيوه برخورد و سادگی تعامل انسان با محیط پیرامون خود در برخوردی آگاه و هدفمند، منجر به خلق مجموعه‌ای بی نظیر و ماندگار شده است. تعامل میان انسان و طبیعت به روشنی در تمامی ابعاد زندگی اهالی میمند قابل دیدن و لمس کردن است؛ خوراک، پوشاک، صنایع دستی و ابزار زندگی روزمره، مصالح و شيوه ساخت و ساز، معماری، فضاهای زندگی، شیوه زندگی، معیشت و حتی رفتار مردمان این پهنه همگی برگرفته از این تعامل می‌باشد.
میمند از این لحاظ به عنوان یک منظر فرهنگی، گفتگوی انسان با طبیعت را به نحو منحصر به فرد و خارق العاده‌ای به نمایش گذاشته است و با وجود فراز و نشیب‌های زمانه هنوز با حفظ اصالت و یکپارچگی، مجموعه‌ای از خلاقیتها و راهکارهای همزیستی مسالمت آمیز با طبیعت را در خود حفظ کرده است. به طوریکه مردم این دیار هنوز در سه دوره در یکسال به زندگی کوچ نشینی خود ادامه میدهند. روستای دست‌کند میمند که بخش زمستان‌نشین این کوچ می‌باشد با معماری منحصر به فرد خود طی چندین هزار سال به حیات خود ادامه داده است. آنگاه که بهار از راه می‌رسد و دشت‌ها رو به سبزی می‌گرایند به مراتع و دشت‌ها رفته و در کنار دام خود در سر آغل‌ها به دامداری می‌پردازند. با آغاز فصل تابستان به مزارع و باغات مراجعه نموده و در آبادی‌ها به جمع آوری محصولات کشاورزی مشغول هستند. کوچ سه دوره میمند و مجموعه بستر طبیعی و اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی این سرزمین موجب شکل گیری منظر فرهنگی نیمه بیابانی که در نوع خود بی نظیر است شده که نه تنها در ایران که در جهان برجسته و خارق العاده است.